Głupota
Dodane przez Zbigniew Kowalski dnia 17.11.2011
Głupota Łk 19,41-44
Gdy był już blisko, na widok miasta zapłakał nad nim i rzekł: „gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi! Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami. Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd. Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia” (Łk 19,41-44)

Fragment Łk 19,41-44 mówi w sensie dosłownym, literalnym o losie Jerozolimy. Będzie zburzona. Dokonało się to w 70r n.e. Rzymianie tłumiąc powstanie żydowskie zniszczyli świątynię i Jerozolimę. Jezus zapłakał nad losem Jerozolimy i ich mieszkańcami. Było to jednak 40 lat przed zburzeniem stolicy Izraela. Nad kim płakał? Nad głupota ludzką ponieważ nie rozpoznali w Nim Boga, który przyszedł aby ofiarować im niebo.

Przywiązali się do życia doczesnego, do tego co widzialne. Do tego co można posiąść, czego doznać zmysłami i swego własnego wywyższenia. Zapomnieli że to co najważniejsze jest niewidzialne i niedostępne dla zmysłów. A tym co jest najważniejsze jest Miłość czyli Bóg, który jest miłością. Poznaje się Go przez wiarę. W nadziei oddaje się Mu decyzją woli a przez miłość otrzymuje się Go w darze. Jezus powiedział: Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia (Łk 19,44).

Tak jak stało się z Jerozolimą tak stanie się z każdym kto odda się grzechowi i bożkom tego świata. To za czym gonił zniszczy jego życie wieczne. Zabije w nim łaskę uświęcająca która jest przepustką do nieba. Czy to będzie pycha, czy nieczystość czy chciwość czy inne grzechy. Powodem tego jest indywidualna głupota każdego człowieka, który oddał się bożkowi egoizmu, pożądania zmysłowego i materialnego a nie Bogu. Rozum ludzki dany od Boga aby go używać sam siebie zaciemnił i zamknął się na Niego. Znawcy przedmiotu twierdzą, że człowiek aby zgrzeszyć i uciszyć sumienie blokuje myślenie i zamyka się na świadomość konsekwencji grzechu. A przecież skutkiem grzechu jest śmierć życia Bożego („albowiem zapłata za grzech jest śmierć” – Rz 6,23).

Katechizm Kościoła Katolickiego mówi om grzechu w ten sposób: Grzech jest wykroczeniem przeciw rozumowi, prawdzie, prawemu sumieniu; jest brakiem prawdziwej miłości względem Boga i bliźniego z powodu niewłaściwego przywiązania do pewnych dóbr. (KKK 1849)

Blokowanie rozumu, sumienia, sprzeciwienie się prawdzie powoduje że człowiek wchodzi w ciemność głupoty i staje się niewolnikiem żądz. Rozum potrzebny jest przecież aby poznawać prawdę i ciągle w niej trwać, a odrzucać to co jest bezmyślnością

O poznawaniu i przyjmowaniu drugiej osoby Boskiej, Jezusa Chrystusa nazwanego w Biblii „Słowem” można przeczytać co następuje: Na świecie było [Słowo], a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. 12 Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego którzy (…) z Boga się narodzili. (J 1,10-13)

Każdy kto rozpoznał w Chrystusie Boga i przyjął Go stał się dzieckiem Boga. Przez chrzest, wiarę i nawrócenie stał się uczestnikiem Jego Boskiej natury (2 P 1,4). Ten kto nie rozpoznał Boga ten jest „bezmyślny co ma oczy, a nie widzi, uszy, a nie słyszy” (Jr 5,21). Teraz więc skoro poznaliśmy Boga w Chrystusie wiedzmy zawsze że,
„ Niegdyś bowiem i my byliśmy nierozumni, oporni, błądzący, służyliśmy różnym żądzom i rozkoszom, żyjąc w złości i zawiści, godni obrzydzenia, pełni nienawiści jedni ku drugim. Gdy zaś ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela, naszego Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy, usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego”.

Przez danego nam Ducha jesteśmy dziedzicami Królestwa, synami i córkami Boga, braćmi i siostrami Chrystusa. Walczmy więc aby nie opanowała nas głupota niewiary i ratujmy przed tym wszelkie stworzenie. Czyńmy to przez głoszenie Ewangelii słowem i czynem aby w sercach i umysłach naszych panowała Prawda, Mądrość i Miłość. Na grzeszność zaś i wszelką głupotę wydajmy wyrok potępienia aby nigdy nie znalazła miejsca w naszej duszy.

Zdejmijmy więc z piedestału własną głupotę i wygnajmy raz na zawsze z naszego myślenia a rozum swój zacznijmy karmić światłem wiary i Bożej miłości. Zmień myślenie (metanoja) czyli nawróć się!.

17.11.2011