Promień słońca
Dodane przez Zbigniew Kowalski dnia 25.03.2013
Promień słońca
Zbigniew Kowalski
Gdy promień słońca pada na szybę wtedy część światła wpada do wnętrza, które znajduje się za szybą a część odbija się jak od lustra. Ilość światła która wpada do wnętrza i ta która jest odbita jest tak duża, że sprawia wrażenie jakby światło to świeciło bezpośrednio. Takie zjawisko występuje pod warunkiem, że zarówno zewnętrzna jak i wewnętrzna strona szyby jest czysta i gładka a ponadto sama szyba jest całkowicie przejrzysta.
Człowiek w momencie chrztu staje się jak taka szyba. Jest czysty od grzechu, jego wnętrze jest czyste i opromienione światłem łaski . Jego zewnętrzne czyny i słowa promieniują miłością i obdarzają Bożym światłem innych. Szkło w szybie to sfera duchowa, powierzchnia wewnętrzna to sfera psychiki czyli poznawanie, rozumowanie a powierzchnia zewnętrzna to zewnętrzny efekt działania ducha i psychiki przejawiający się w działaniu.
Człowiek otwierający się na Słowo Boże i oddający się Mu z miłości jest jak przejrzysta szyba. Przyjmuje słowo Boże, które jest światłem i życiem dla jego duszy a przez czyn i słowo swego świadectwa jest przekazicielem Bożych łask i Bożego słowa dla innych. Gdy wnętrze jego zmętnieje z powodu pożądań i grzech zabrudzi myślenie wtedy zewnętrzne działanie nie tylko nie jest odbiciem światła Bożej mądrości lecz zaciemnia myślenie i działanie innych ludzi.
Tak więc, każdy z nas wezwany jest więc do pozbycia się brudu grzechu, przyjmowania Bożych łask oraz przez czyn i głoszone słowo stania się odbiciem Chrystusa w świecie.
Mlawa, 25.03.2013