|
|
| Część wspólna |
Mt 1,1-17
Każdy, kto uczył się matematyki zna to zadanie. Znajdź część wspólna dwóch zbiorów. Częścią wspólną zbioru kobiet i osób wykonujących zawód nauczyciela są osoby spełniające jednocześnie te dwie cechy, czyli nauczycielki. Ponieważ są kobietami i jednocześnie wykonują zawód nauczyciela.
Miedzy zbiorem osób Boskich a zbiorem wszystkich ludzi też jest część wspólna. Tą osobą, która jest jednocześnie Bogiem i człowiekiem jest Jezus. W Nim połączyło się Niebo z ziemią. On od chwili poczęcia w łonie Maryi jest jednocześnie współistotny Bogu w swej Boskości i współistotny człowiekowi w jego człowieczeństwie. Po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu nie porzucił swej drugiej natury, czyli natury człowieka. Jest Bogiem o dwóch naturach: Boskiej i ludzkiej. Popatrzmy jak wspaniałą istota jest człowiek skoro Bóg nie tylko stworzył człowieka ale przyjął jego naturę. Jak wspaniała i doskonała jest ta natura pomimo grzechu, który sprawił, że na tą naturę patrzymy jako coś mizernego i niedoskonałego. Natura jest dobra lecz zraniona przez grzech: ten pierworodny i ten osobisty każdego człowieka.
Jezus stał się człowiekiem i poprzez tą swą drugą naturę stał się jednym z nas - bratem co do ciała. To było jednak za mało Bogu. On zapragnął bliższej relacji. Jezus stał się naszym bratem w o wiele głębszy sposób. On zesłał swojego Ducha kazdemu kto w Niego wierzy i przyjmie chrzest. Duch Święty przychodzi do wnętrza człowieka i w nim zamieszkuje. Gdy wypełniamy Jego wolę Duch Jezusa zamieszkując w nas sprawia, że żyjemy nie według własnych pomysłów lecz według Ducha. Mówimy, więc o nowym życiu w Bogu: "Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie - jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca." (Rz 6,4)
Wróćmy do matematyki. Częścią wspólną Boga i człowieka jest obecność i działanie Ducha Świętego. Staliśmy się, więc domownikami Boga, braćmi Jezusa i świątynią Ducha Świętego. Dlatego św. Jan Ewangelista mówi: „zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy”(1 J,1).
To jednak było Bogu za mało, aby połączyć nas z sobą. Postanowił w ten sam sposób, czyli przez Ducha Świętego połączyć ludzi. Wspólna częścią wierzących w Jezusa i ochrzczonych jest właśnie żywa obecność i działanie Ducha Świętego. W ten sposób jesteśmy dziećmi Boga, braćmi i siostrami przez Chrystusa w Duchu Świętym. Tak, więc w każdym z nas wierzącym jest życie Boże pod warunkiem, że się od niego nie odetniemy przez grzech.
Słowa „dar jedności w Duchu Świętym” oznaczają właśnie to połączenie i zjednoczenie z Jezusem i braćmi w Kościele przez przebywanie i działanie w nas Ducha oraz nasze posłuszeństwo wobec Niego.
Podsumowując: jesteśmy zjednoczeni z Bogiem bardziej niż ze swoimi ziemskimi braćmi, bo przez Jezusa w Jego wcieleniu staliśmy się braćmi, co do ciała, przez Jego Krew na krzyżu staliśmy się braćmi, co do krwi, przez zmartwychwstanie staliśmy się braćmi, bo przyjęliśmy Jego życie (nowe życie) a przez zesłanie Jego Ducha staliśmy się Jego braćmi przez życie w Duchu. Przez Chrystusa staliśmy się osobami bliskimi dla Boga, ludzi i siebie samych.
Na Jezusie kończy się genealogia według ciała a zaczyna genealogia według Ducha. Już nie musimy zastanawiać się kto był moim przodkiem. Każdy chrześcijanin otrzymał ducha bezpośrednio od Chrystusa i to On jest naszym bezpośrednim przodkiem co do Ducha.
Należymy do Jego rodu: stworzeni przez Boga, zbawieni przez Jezusa i uświęceni przez Ducha Świętego.
|
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Brak ocen.
|
|
 |
| Logowanie |
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
|
