|
|
| Ze względu na Boga |
"Bóg jest miłością, a kto trwa w miłości, w Bogu trwa, a Bóg w nim" (1 J 4,16). Rozlewa zaś Bóg miłość swą w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany (por. Rz 5,5), dlatego też darem pierwszym i najbardziej potrzebnym jest miłość, którą miłujemy Boga nade wszystko, a bliźniego ze względu na Boga. Aby zaś miłość jak nasienie dobre wzrastała w duszy i wydawała owoce, każdy wierny winien słuchać chętnie słowa Bożego i wolę Bożą, z pomocą Jego łaski, czynem wypełniać, uczestniczyć często w sakramentach, a zwłaszcza w Eucharystii i w świętych czynnościach, oraz praktykować ustawicznie modlitwę, samozaparcie, ochoczą posługę braterską i wszelkie cnoty. Miłość bowiem, która jest węzłem doskonałości i pełnią zakonu (Przymierza - por. Kol 3,14, Rz 13,10), kieruje wszystkimi środkami Uświęcenia, formuje je i do celu prowadzi. Stąd też miłość zarówno do Boga, jak do bliźniego jest znamieniem prawdziwego ucznia Chrystusowego ( Lumen gentium KK 42)
Nie oszukujmy się nie jesteśmy zdolni do właściwej miłości wobec stworzeń i siebie samego chyba że ze względu na Boga. On jest miłością i tylko On może nas uzdolnić do tej prawdziwej miłości która jest w Bogu. Kochanie Boga jest prawdziwa miłością. Podobnie kochanie bliźniego ze względu na Boga też będzie Boża i prawdziwa miłością. Każda inna miłość wobec bliźniego i siebie samego ma niedoskonała ludzka domieszkę pożądania, posiadania i dominacji. Miłość prawdziwa jest całkowitym oddaniem i czynem, dlatego najczęściej towarzyszy jej krzyż i cierpienie.
Zbigniew Kowalski
29.12.2011
|
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Brak ocen.
|
|
 |
| Logowanie |
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
|
