|
|
| Mesjasz, Pan i Zbawiciel |
Pierwszy rozdział w wierszu 1 św. Jana zaczyna od stwierdzenia, że Słowo jest Bogiem a w wierszu 14 wskazuje że tym Słowem jest Jezus. Z punktu widzenia logiki te dwa wiersze należy rozumieć, że Jezus jest Bogiem. Potwierdza to dobitnie wiersz 18 mówiac o Jezusie, że jest Jednorodzonym Bogiem zrodzonym z Boga Ojca. Bóg Jezus w wierszu 14 przyjmuje druga naturę - ludzką. Poza tym że jest Bogiem jest też i człowiekiem. Jest więc On człowiekiem z pokolenia Judy, potomkiem Dawida namaszczonym przez Ducha Świętego na Mesjasza czyli po grecku Chrystusa (Pomazaniec = Chrystus = Mesjasz)
Anioł zwiastując pasterzom narodzenie Chrystusa mówi:
„Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan” (Łk 2,11). W sposób syntetyczny określa kim jest Jezus i co On uczyni przy pomocy trzech tytułów: Mesjasz, Pan i Zbawiciel.
We fragmencie opisującym pierwsze spotkanie przyszłych Apostołów z Chrystusem pada słowo określające Go mianem Mesjasza czyli kogoś namaszczonego przez Boga do tego aby był władcą, kapłanem i prorokiem. Uwierzenie w Jezusa i wyznanie Go jako Mesjasza stoi u podstaw nawrócenia. Andrzej uwierzył w Jezusa jako Mesjasza i wyznał to publicznie. Nie tylko wyznał ale przyprowadził swego brata do Niego. Nawrócenie jego jednak nie było pełne ponieważ pod słowem Mesjasz Żydzi rozumieli kogoś wprawdzie nadzwyczajnego mającego uwolnić od wrogów Izraela lecz nie kojarzyli go z Panem ani Zbawicielem. To były tytuły Boga. Tylko On był Panem i Zbawicielem. Apostołowie, do wiedzy i wiary w Jesusa, nie tylko jako Mesjasza ale i jako Pana i Zbawiciela dochodzili stopniowo. Dopiero po zmartwychwstaniu w dzień Pięćdziesiątnicy św. Piotr mówi:
Niech więc cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością, że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem». (Dz 2,36)
a św. Paweł mówi o nawróceniu które skutkuje wiecznym szczęściem w niebie tak:
Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia. (Rz 10,9-10)
Słowo Pan oznacza Boga. W liście do Rzymian św. Paweł tak to rozumie mówiąc o Jezusie:
Do nich należą praojcowie, z nich również jest Chrystus według ciała, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen. (Rz 9,5)
On Mesjasz czyli Jezus Chrystus jest i Panem czyli Bogiem oraz jedynym Zbawicielem i jako taki jest głoszony przez Apostołow. Dowodem tego jest mowa św. Piotra do starszych, uczonych i arcykapłanów:
I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni». (Dz 4,12)
Co więc mamy czynić skoro Jezus jest nie tylko Mesjaszem ale i Panem i Zbawicielem?
«Nawróćcie się - powiedział do nich Piotr - i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. (Dz 2,38)
Chrzest nawrócenia skutkuje więc zgładzeniem wszelkich grzechów i zjednoczeniem z Bogiem przez przyjście Ducha Świętego.
W życiu duchowym następuje stopniowa ewolucja wiary od Jezusa-Mesjasza, który przyszedł do jakiejś grupy ludzi (Izrael w starożytności, pobożnych we współczesności), następnie do jedynego Pana – Boga aż do osobistego Zbawiciela. On staje się nie tylko kimś dla ludzi ale kimś dla mnie. Moim ukochanym i osobistym Zbawicielem, wybrańcem mego serca i oblubieńcem mojej duszy, moim Jezusem.
Jezus w odpowiedzi uznaje mnie jako swe ukochane dziecko a moją dusze jako oblubienicę. Mówi więc:
Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną. Zwycięzcy dam zasiąść ze Mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z mym Ojcem na Jego tronie (Ap 3,20-21)
Skoro jestem Jego wybranym więc nie tylko przyjmuję radość przebywania z Bogiem (przez przyjście Ducha) ale i obowiązek przebywania z Nim i wypełnienia tego wszystkiego co powinien wykonać jego umiłowany wybraniec. To jest pełne nawrócenie czyli miłowanie Boga i wypełnienie Jego woli. Jedynym motywem wypełnienia tej woli jest miłość do Boga i bliźniego.
|
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Brak ocen.
|
|
 |
| Logowanie |
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
|
