|
|
| Pycha |
Najtrudniejszym przeciwnikiem człowieka nie jest szatan lecz swój własny egocentryzm. Stąd też grzech zwany pychą czyni największe spustoszenie w ludziach. Pokusy szatańskie bazują szczególnie na tej pożądliwości. Szatan nie może za nas zgrzeszyć ani zmusić do grzechu. Gdyby tak było wówczas nie byłby to grzech. Grzech aby być grzechem musi być świadomy i dobrowolny. Dlatego szatan pracuje na naszych pożądliwościach abyśmy im ulegli i popadli w niewolę grzechu, a gdy popadniemy utracili życie Boże. Dlatego Biblia mówi o szatanie, że jest zabójcą. Gdy utracimy życie Boże zdążamy prostą drogą w kierunku wiecznego potępienia.
Pycha i pokora jest nierozłącznie związana w wypełnianiem lub nie wypełnianiem woli Bożej, wypełnianiem lub niewypełnianiem swojej własnej woli . Pycha jest dla szatana najlepszą drogą, którą może nas pokonać. Dlatego nienawidzi pokory bo ta jest wyrzeczeniem się swej woli a przyjęciem woli Bożej. Jest to prawdziwa pokora, którą widać szczególnie w życiu Jezusa, Maryi, świętych.
Na przeciwległym biegunie jest fałszywa pokora. Mówimy o niej gdy odrzucamy wolę Bożą pod pretekstem różnych powodów. Ukrywamy, że prawdziwym powodem jest fakt niezgodności ze swoją własną wolą. Mogą to być różne powody: niechęć do rozeznawania woli Bożej, lenistwo duchowe, miłość do bożków tego świata, szukanie wygód, zasłanianie się brakiem zdolności itp.
Prawdziwa pycha jest wtedy gdy całkowicie odrzucamy wolę Bożą a przyjmujemy swoja własną. Tutaj najczęstszą wymówką trwania w pysze jest twierdzenie że rzekomo wszyscy tak robią. Drugim najczęstszym tłumaczeniem trwania w tym grzechu jest niemoralne życie duchowieństwa (przeważnie mocno wyolbrzymione).
Można również mówić o przypadku tzw. rzekomej pychy, która jest synonimem prawdziwej pokory. "Pychę" tą przypisuje się ludziom, którzy nie tylko postanowili wypełniać wolę Pana, ale do tego jeszcze ją codziennie rozeznają. Nie tylko rozeznają ale i wypełniają przez czyn. Nie wybierają co im jest wygodne lecz dokładnie wypełniają wolę Pana. Zdecydowana większość ludzi, nawet pobożnych, nie wypełnia woli Pana więc gorliwcy ci są zawsze krytykowani. Gdy się nie podporządkują wtedy są prześladowani. Gdy w dalszym ciągu trwają w uporze przy Panu wtedy świat robi wszystko aby ich zniszczyć a gdy się nie dają zniszczyć wtedy są zabijani (Łk 21,12-19). Idą dokładnie drogą swego mistrza, który jest cichy i pokornego serca. Oto ideał prawdziwej pokory: „Ojcze (…) jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie” (Łk 22,42).
19.06.2012
|
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Brak ocen.
|
|
 |
| Logowanie |
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
|
