Wspólnota Ewangelizacyjna Woda Żywa

Pycha jest jak czarna dziura. Powstaje w ten sposób że masa jakiegoś dużego ciała niebieskiego ciągle rośnie. W końcu osiąga taką masę, że zapada się w siebie wchłaniając wszystko jak odkurzacz. Nie widać jej bo pochłania nawet światło. Wsysa w siebie wszystko co jest w jej pobliżu niszcząc to całkowicie. Trudno wyzwolić się z jej potwornej siły przyciągania. Jest w sposób doskonały zakamuflowana. Można się domyślić o jej istnieniu na podstawie oddziaływania na inne ciała niebieskie. To działanie powoduje zaburzenia nie tylko ich ruchu ale nagłe zniknięcia przez wchłonięcie.

Podobnie pycha póki jest mała nie powoduje wielkich szkód. Gdy jednak urośnie w człowieku sprawia, że ten człowiek zapada się duchowo w siebie. Tylko on jest w centrum swego świata i wszystko i wszyscy mają mu służyć. Nie robi nic co by nie budowałoby jego wywyższenia. Tylko swój interes jest najważniejszy. Nic nie robi co by nie było zaspokojeniem jego egocentryzmu. Niszczy w ten sposób siebie samego. Ponadto u ludzi pobożnych dodatkowo skutkuje utratą życia Bożego w nich - łaski uświęcającej. Niszczy też innych, którzy przez przypadek lub celowo znaleźli się w ich pobliżu. Pyszałek nie wie że siedzi w grzechu pychy ponieważ pycha niszczy światło Boże w nim i nie jest w stanie zobaczyć prawdy o sobie. Można go rozpoznać po tym, że rani innych ludzi traktując ich przedmiotowo a nie osobowo. Gdy osoba tą jest człowiek mający łaskę wiary to swą pychę może rozpoznać w sobie po tym, że mimo spełniania uczynków pobożnych z równą konsekwencją grzeszy zazdrością, chciwością, nieczystością, lenistwem, gniewem, nieumiarkowaniem w sprawach zmysłowych.

Pycha jest źródłem innych grzechów. Gdy są one popełniane jest to znak istnienia i działania pychy. Jeśli nie dzielisz się z innymi dobrami materialnymi, jeśli cudzołożysz, gniewasz się, zazdrościsz, nie robisz nic dla dobra innych, wszystko sam konsumujesz oznacza to, że ty sam jesteś dla siebie najważniejszy a inni są na marginesie twego życia.

Człowiek nigdy by się nie wyzwolił z tego grzechu gdyby nie łaska Chrystusa. Gdy umrzemy dla siebie i dla tego świata - a proces ten jest długi i bolesny - wtedy nasycimy się radością i miłością służenia nie sobie samemu lecz swemu Bogu i wszystkim ludziom.

Mlawa, 6.12.2012

Komentarze

Brak komentarzy.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.

Oceny

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.

Logowanie

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.