|
|
| Dwa Królestwa |
Czasami słyszymy, że na świecie walczy dobro ze złem. Często utożsamia się to dobro z Bogiem a zło z szatanem. Jest w tym dużo prawdy jednak takie ujecie sugeruje jakoby Bóg i szatan to jakieś równorzędne byty i że ich moc oraz władza jest taka sama. Mówi się nawet że są dwa królestwa: jedno Boga a drugie szatana i że to drugie jest silniejsze. Nawet sam Jezus mówi w którymś momencie, że:
-cytat pierwszy: „Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata. Nie ma on jednak nic swego we Mnie” (j 14,30),
-cytat drugi: „Teraz odbywa się sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony (J 12,31).
-cytat trzeci: On [Duch Święty] zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie (…) wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony (J 16,8.11)
Szatan nigdy nie był, nie jest i nie będzie kimś równorzędnym. Bóg jest Królem i wszystko Jemu podlega. Jezus używając w stosunku do szatana stwierdzenia że jest władcą precyzuje jednak jakie jest jego królestwo. On mówi, że szatan jest władcą „tego” świata rozumianego jako zbiór osób, które oddały się diabłu a nie Bogu. Mówi o nich jako synowie Złego w przypowieści o siewcy. Oto ten fragment: „Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata” (Mt 13,38-40).
Cały świat jest rolą Bożą, wszyscy są Jego stworzeniami, jednak na tej roli działa szatan i zasiewa zło w sercach ludzkich i każdy który skłonił się do tego zła popadł w niewolę grzechu i szatana. Każdy kto skłonił się do dobra i odrzucił zło oddał się Bogu i należy do Jego Królestwa. Dlatego przeciwnik Boga ma coś co można nazwać namiastką Królestwa lub królestwem branym cudzysłów do którego należą zbuntowane anioły i zbuntowani ludzie, którzy nie chcą należeć do Boga. Są oni w niewoli szatana i jego królestwa. Władcą świata jest Bóg lecz ci którzy weszli w grzech są w niewoli grzechu, śmierci i szatana.
Chrześcijanin wyzwolony ze zła przez chrzest, wiarę, nawrócenie i oddanie się Bogu wchodzi do Królestwa Bożego, które zaczyna się już na tym świecie. Dlatego za swego ziemskiego życia chrześcijanin toczy nieustanną walkę z szatanem, grzechem, śmiercią i jego królestwem (światem). Gdy napotyka wroga wtedy toczy z nim walki, potyczki a czasem bitwy. Ta walka jest na śmierć i życie.
Chrześcijanin nie tylko broni się np. przed pokusami, doręczeniami, pożądliwościami lecz kontratakuje. Nie chodzi tu o atak, który jest najlepszą formą obrony. Chrześcijanin gdy widzi, że inny człowiek jest niewoli grzechu, lub gdy ten walczy z szatanem lub w jakiś sposób jest przez Złego atakowany wtedy sam z własnej inicjatywy przychodzi na odsiecz temu który jest w potrzebie. Chrześcijanin sam przystępuje do kontrataku i uderza w szatana. Robi to na różne sposoby. Można to porównać do bitwy: niektórzy są na pierwszej linii, inni bardziej z tyłu, jeszcze inni wspomagają wałczących. Na pierwszej linii są najdzielniejsi wojownicy: to ewangelizatorzy czy to duchowni czy świeccy, na drugiej ci którzy sprawują sakramenty, w trzeciej osoby zaangażowane w dzieła apostolskie. Jeszcze inni stanowią pospolite ruszenie: to wierni Bogu chrześcijanie dobrze wypełniający swe obowiązki przekazu wiary przez przykład życia i słowo w swych środowiskach. Jeszcze inni są przywódcami (hierarchia Kościoła) a jeszcze inni są zapleczem zaopatrzeniowym działającym poprzez wytrwała modlitwę wstawienniczą.
Potrzebna jest liturgia, potrzebne sakramenty, potrzebna moralność, modlitwa, słuchanie Słowa lecz bitwy wygrywa się przez armię Pana czyli Kościół pod sztandarami którego walczą świadomi tego co robią wyszkoleni ewangelizatorzy. To armia dobrze wyszkolonych Bożych żołnierzy, to husaria Chrystusa rozbijająca w pył zakusy diabła, zabierająca mu jego łupy i jego jeńców – ludzi zniewolonych grzechem (por. Łk 11,22). To ksiądz który ogłasza Dobra Nowinę, to matka która mówi swemu dziecku o Jezusie, to świecki który głosi „twarzą w twarz” Ewangelię bogatemu młodzieńcowi, to biskup który umiera za swe owce. Oto pierwsza linia w tej bitwie. Tą bitwę toczymy codziennie z różnym skutkiem lecz jest to zwycięska batalia bo Jezus zwyciężył świat i my idąc w Jego imię zwyciężymy. Jezus zwykł mówić do swych uczniów „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu ” (Mk 16,15), więc nie bój się, wstań i idź!
Mława, 24.12.2012
|
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Brak ocen.
|
|
 |
| Logowanie |
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
|
